ŞİİR DERİNLİK İSTER AMA

Fuzûlî;

"Kalem olsun eli, ol kâtib-i bed-tahrîrin!"

diye feveran ediyordu. Dikkatsiz kâtipler, ayarsız müstensihler, fahiş hatalara imza atıyor, gerçeğe galat katıştırıyorlardı.

Ben de bu devirden;

"Âkıl âlim bu belâdan sakınır,
İntihal sırrını, söyler scanner..."

diyorum.

Bakıyorum, bazı tezlerde;

rın nın mın gibi, bu aptal cihazın (aslında OCR programının) kolay kolay ayırt edemediği harfler birbirine girmiş... Bazı ü ler ii olmuş, bazı l ler, 1 olmuş... Böylece anlıyorum ki, hazır bazı malzemelerden tarayıcı vasıtasıyla yararlanılmış, okumak ihtiyacı duyulmadan teze dercedilmiş...

Tez, internet sitesi, kitap... tamam da bir edebiyat dergisinde, bir şiirde böyle bir şeyle karşılaşmak beni dumura uğrattı...

Akif'le muasır, üslubuyla da, arûzuyla da onu andıran bir Azerî şairi.. Üstelik derginin kapak konusu... Fakat şiirleri, hain scanner ile taranmış.. Adam;

"Ne çare!" demiş,

Tarayıcı;

"Ne çarel" anlamış...

"Sırıtıp" demiş,

"Sıntıp" anlamış...

Hele;

"nazlı" demiş;

"nazil" anlamış...

Bir sonraki mısranın ilk kelimesini almış, bir üstteki mısranın sonuna koymuş... i ler l... l ler i...

Lütfen "kardeş"ler...

Tez filan neyse de (!) şiiri taramayın, yazın... 

Anlaya anlaya... 

Duya duya... 

Şiir derinlik ister, fakat DPI cinsinden değil...

(9 Aralık 2012)